Table of Contents
Opgewekkerd
Vanmorgen stond ik op met een leuk woord.
Ik ben opgewekkerd.
Het stond er ineens, nog voordat de dag goed en wel begonnen was. Ergens tussen opgewekt en wekker, met misschien ook een tikje opgedraaid erin.
Maar dan opgedraaid in de goede zin.
Zoals een oud uurwerk dat even wordt opgewonden en daarna weer verder kan.
De wekker liep af.
En dus was het tijd voor iets anders.
Dat is eigenlijk een wonderlijke functie van een wekker. We zeggen dat hij ons wakker maakt, maar strikt genomen doet hij dat niet. Hij maakt geluid. Meer niet.
En dat geluid betekent:
Tot hier mocht dit duren.
Slapen, in dit geval.
De wekker weet niet of ik uitgeslapen ben. Hij weet niet of ik lekker lag. Hij heeft geen mening over mijn dromen en al helemaal niet over mijn humeur. Hij geeft alleen een signaal.
Tot hier.
Nu iets anders.
Misschien is dat wel waarom we signalen nodig hebben. Omdat ritme uit zichzelf gemakkelijk doorgaat.
Tik. Tik. Tik.
Als je loopt, zet je vanzelf nog een stap. Als je werkt, kun je nog wel even verder werken. Als je praat, komt er altijd nog een zin. En als je slaapt, is nóg vijf minuten een buitengewoon aantrekkelijk voorstel.
Een ritme zegt uit zichzelf zelden: nu ben ik klaar.
Daar is iets anders voor nodig.
Een signaal.
Tringgg.
De wekker markeert daarmee niet alleen het begin van de ochtend. Hij markeert vooral het einde van het ritme dat eraan voorafging.
Dat vind ik een mooiere gedachte.
Want daardoor wordt een wekker minder een bevel — Opstaan! — en meer een grenspaaltje in de tijd.
Tot hier mocht dit duren.
En vanaf hier mag er iets anders ontstaan.
Maar opgewekkerd zegt misschien nog iets meer.
Een wekker onderbreekt niet alleen mijn ritme. Hij brengt me ook weer in een ritme. Alsof ik zelf een uurwerk ben dat ‘s nachts een tijdje anders heeft gelopen en ‘s morgens een klein zetje krijgt.
Even opgedraaid.
Een tandje verder.
Klokbijgesteld.
Niet noodzakelijk vrolijk. Niet noodzakelijk uitgeslapen. En zeker niet altijd vrijwillig.
Maar weer een beetje gelijkgezet met de wereld om me heen.
Misschien zijn we dat wel vaker: levende klokjes die voortdurend een beetje voor- en achterlopen. Tot er ergens iets klinkt, gebeurt of verandert dat zegt:
hé.
Dit was het.
Verder nu.
En misschien bestaat ritme daarom niet alleen uit herhaling. Misschien ontstaat ritme juist door de momenten waarop iets de herhaling onderbreekt en ons opnieuw in beweging zet.
Tik.
Tik.
Tik.
Tringgg.
Genoeg getikt.
Tijd voor iets anders.
Vanmorgen had ik daar toevallig een woord voor.
Ik was opgewekkerd.
Een beetje opgedraaid.
En weer behoorlijk klokbijgesteld.
Spreuken en Gezegden GPT
Deze GPT legt de betekenis uit van spreuken en gezegden, geeft een paar voorbeelden en illustreert deze met een duidende tekening
